تبليغاتX
ئه‌وین - قصه‌ی من

منبع:زمزمه‌های تنهایی من

..ندارم دلخوشي ديگر .. مگر آن كس كه آن بالاست ....... كه هر لحظه مرا گويد هوای غصه‌ات دارم
... اگر از خاک نبودم به آب مي پيوستم ، يا به آتش ! ولي چه کنم که از خاکم
زمزمه‌های تنهايي من!اگر تنهاترین تنهایان شوم ، باز هم خدا هست ، او جانشین تمام نداشته‌های من است ( دکتر شریعتی )
قصه ی من
باز آمدم با شعری و زمزمه ای دیگر سروده شده در دی ماه ۸۴.هرچند می خواستم با مطلبی و شعری دیگر به روز باشم اما نشد!! البته چون شعر به زمستانی بودن من مربوط است باید در زمستان نوشته می شد لاجرم نوشتم! این بار هم بخوانید این زمزمه را و حتما رهگذر کوچه باغ تنهایی ام باشید که بدون شک خوشحال خواهم شد...غرض اینجا ادعای شاعری نیست....اینجا بهانه ایست برای پیشرفت و تکامل زمزمه هایم! پس بکوبید پتک الطافتان را بر خمیر بی شکل و جان اشعارم! تا جان بگیرد و شکلی ....
 
 
دوستان من شب تنهای زمستان هستم
 
که در او سوز زمستانی و سرما جاریست
 
که از آن هیچ طریقی طرف فردا نیست
 
که در آن گرما نیست....
 
پرم از درد و غم بی خبری
 
پرم از فکر عبور
 
من اسیر شب بی پایانم
 
و گمم در صدد یافتن چشمه ی آبی سر شار
 
من به هرجا که روم نقش و سرابی بیش نیست
 
دل دریایی و چشمان غمین می خواهم
 
من پر از تردیدم ، کوه یقین می خواهم
 
من همانم که سحر گاه ندارد هرگز
 
                             نه طلوعی،نه شروعی، پرم از درد سکون...
 
دوستان من چو بیابان پر از خاشاکم
 
که ندیدست به خود نم نم بارانی را
 
من همان قصه ی غمناک و پریشان هستم
 
که در آن سادگی و مهر پر از باختن است
 
                                همه باید پی بدها باشند!!
 
قصه ام قصه ی شبهای همان فصل غریب،
 
قصه ی غصه ی آن برکه ی دور،
 
قصه ام قصه ی تنهایی هاست
 
من همانم که کسی را به رهش می بیند
 
کاقبت می آید ...گرچه شاید دیر است
 
من هنوز از پی آن گم شده ام می گردم گرچه شاید هرگز
 
                                   من نیابم او را!
باز هم می جویم:
                      گرچه فردا پر تردید و غم بی سحریست
 
                      گرچه شاید دل من باز بماند تنها
 
                      گرچه من می دانم، آخر قصه ی تنهایی من آوازیست...
 
عاقبت سردی ایام به گرمای دلی می گذرد
 
                   و من این می دانم!!
 
من امیدی دارم سوی فردای شبم،
 
                                   که برایم کافیست.....

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 19:32 توسط |